نه به انقلاب فکر میکنم
نه به انسجام و استبداد
نه به دین میاندیشم
نه به مکتب و مسلک
نه به تو فکر میکنم
که میکشی و میبری
نه به تو فکر میکنم
که انگ میزنی و زیرِ سؤال میبری
نه به مقالههای بی سر و ته کیهان
نه به نقدها و انتقادهای دیگران
نه به نظام
نه به حکومت
نه به شغالی که آنجا
سرِ کوچه به کمین نشسته است سایهی ما را
من در این بنبستِ زمانهی سیاه
در این روزهای خستگی و پوچی
در این لجنهای خشکیدهی کنار خیابان
فقط به تو فکر میکنم
ای انسان
فقط به تو میاندیشم
ای آزادی
و میشمارم روزهایم را
برای رسیدن به معنای ابدیِ تو