و نه من
بلکه خودم خواستم که چنین شود
و شد
و شاید بعدها کسانی بگویند که بابک دیوانه بود
نه خودش
بلکه زندگی را به کام خود تلخ کرد
نه من
بلکه تو هم به این آتش هیزیم انداختی
و انگار خوب سوختم و ساختم، نه؟
نه تو را نگه داشتم برای خودم
نه خودم را به تو سپردم
و چه فکرها میکردی تو!
انگار من نبودم برده رام تو!
نه من ، نه تو
بلکه به شخصه خود من
به آتش کشیدم، همانطور که گفته بودم
و چه خوب سوختم و ساختم، نه؟
تو میپنداشتی که من میمیرم بی تو!
اما کور خوندی!
تازه کجایش را دیدی؟
تازگی ها راحت شده ام از اراجیف تو!
هرجور که بخواهم زندگی میکنم
هرچقدر که بخواهم سیگار میکشم
تازه دارم زندگی میکنم بدون تو!
تو را ربودند
تو را اصلاْ باید می کشتند
چه کسی این همه پول بابت تو می داد؟
تورا باید به روسپی خانه ها میبردند
تو را باید مورد تجاوز قرار میدادند!
و من چه ها که نکردم
بعد از تو
زندگی کردم
عشق و حال به معنای واقعی
بماند که در این زندگی سوختم
بماند که تو مرا آتش زدی
نه به عشق، به نفرت!
تو مرا نفرین کردی
و انگار راه من کور شد
اما کور خوندی
من بابک ام
نشناختی ام هنوز
کور که چه عرض کنم
کر و لال هم باشد شفایش میدهم
خبر : چاپ کاریکاتور پیامبر در یکی از مجلات دانمارک!
پیوست : تحریم دانمارک از سوی ایران!
تشخیص : در یکی از قسمتهای شبهای برره فلانی به فلانی گفت : آقا پاشید بریم میدان کره بز از خدمون اعتراض در بکنیم بزنیم شیشه خونمون بشکنیم!
... الباقی ماجرا :
در حال حاضر مواد مصرفی زیادی از کشور دانمارک به ایران وارد میشود که از مهمترین آنها داروهایی برای بیماری های خاص است که در حال حاضر از معتبرترین داروها برای این بیماری در داخل ایران است، حال با توجه به این و همینطور تحریم ایران توسط امریکا و وارد نشدن داروهای امریکایی به ایران این بیماران به همین داروها اکتفا کرده اند، و متأسفانه معلوم نیست کسانی که حکم تحریم داده اند انگار که متوجه همچین فاجعه ای نخواهند بود که اگر این داروها وارد ایران نشود چه مشکلاتی برای این بیماران پیش خواهد آمد، و جالبتر اینکه فلانی به فلانی گفته که :
آقای...... ما داروهای بیماری های خاص را از کشور دانمارک خریداری میکنیم، حالا که تحریم کردیم چاره چیست؟!
و فلانی جواب داده که : مشکلی نیست، ما داروها را تعمین میکنیم، درضمن حرمت پیامبر مهمتر از جان ماست!!!!!
و واقعاْ جای تأسف دارد که چنین کسانی با چنین افکاری چنین حکم مسخره ای را میدهند.
تعمین چنین داروهایی با چنین حجمی از کدام کشور امکان پذیر است؟ از چین؟ کره؟ امریکا؟ انگلیس؟ که دو قلم آخر متأسفانه ..... رو هم دست ایران نمیدهند.....
امیدوارم مسئولان به این فکر کرده باشند که کسانی که با این بیماری در ایران دست و پنجه نرم میکنند که براستی در چنین کشور عقب افتاده مساوی با دست و پنجه نرم کردن با مرگ است باید بعداز این چکار کنند و داروهای مصرفی خود را از کجا تعمین کنند؟
مگر تحریم دانمارک از سوی ایران چه ضرری نسبت به این کشور دارد؟ جز آنکه ضرراش فقط و فقط به خودما و البته فقط به بیماران ما میرسد؟ که البته احتمالاْ کک آقایان نمیگزد...
و مگر بارها و بارها کاریکاتورهایی نسبت به یهودی ها و مسیحی ها در مجلات و سایتهای کشور ما منتشر نشده اند و صدای هیچکس هم در نیامده! چه شد که یکباره همه چیز عوض شد؟! اگر مقدس است برای دیگران هم مقدس است؟
مگر سفارت یک کشور جزء خاک رسمی آن کشور محسوب نمیشود؟ پس چرا آتش زدند و شکستن شیشه های سفارت دانمارک جرم نیست؟ ولی یک اتفاق ساده روبروی سفارت ایران در کشور دیگر بی حرمتی تلقی میشود؟
ای کاش صدای این بیماران نازنین که در درد دارند پیر میشوند به گوش بالادستها میرسید که چه حرفها در دل دارند و شنونده ای ندارند! و چه چیزها می خواهند بگویند و فقط میتوانند امیدوار باشند.....
آخر : واقعاْ متأسفم که اینقدر بی فکر و بی هیچ استدلالی کارهای احمقانه انجام میدهیم.....!!!!
من به تو تجاوز میکنم!
خلوت ات را میشکنم
تنهایی ات را پاره میکنم
به درونت راه میابم
تمرکزت را بدست میگیرم
افکارت را، اعمالت را بدست میگیرم
من به تو تجاوز میکنم!
تو را خورد میکنم
تو را میشکنم
تو را بدست می آورم
و آنگاه
از تو چیزی میسازم
عجیب و غریب!
من تمام تو هستم
وجودت، فکرت، عملت
من تمام تو هستم
تمام وجود تو هستم
و به تو تجاوز میکنم
یه چیزی هست که باید تغییر کنه، یعنی داره تغییر میکنه! چند روزه بدجوری داره اذیتم میکنه! باید درستش کنم....
تو هم بهتره انتظار هرچیزی رو داشته باشی......
در مورد ما استراتژی معکوس بکار بردند
نگاهمان را دزدیدند
ما شنیدیم، نگاه نکردیم!
در مورد ما سیاستهای اشتباه اجرا کردند
دهانمان را بستند
ما نوشتیم، نگفتیم!
در مورد ما بهترین برنامه را بکار گرفتند
ما را در خودمان چرخاندند
و ما چرخیدیم و چرخیدیم
آنگاه گیج و مست
بر زمین افتادیم
در افکارمان فردا
بر بدنمان گذشته ای پوچ
در دستانمان حکم تخلیه!
در مورد ما بهترین چیزی را که ممکن بود اجرا کردند
ما را در خودمان خفه کردند
بدست خودمان گور خودمان را کندند
و ما فکر می کردیم برنده ایم
اما دست آخر برگ آس را آنها رو کردند
خب گذشته تمام شد
بیهوده است دوره کردن اش
نه خوشی ها را نه بدی ها را
انگار که طلسم دروازه های شهر من
باید با همین کلام تو میشکست
خب تو رفتی
و انگار معجزه عشق به ساحل های سوخته رسیده است
بیهوده است میدانم
اما پایبند به همان هستم
تا ابد
تا ابد
در گذرگاه نسیم
آنچنان سرد
سر در گریبان خویش فرو برده ام
که گویا طوفانی از یخ و برف در پیشروست
آخر نام ات چیست ای همیشه بهار؟
ای امید روزهای سرد
ای سپیده دمی که هرشب انتظارش را میکشم
ای که نام ات آفتاب و کلام کوچک ات نسیم
نام ات چیست، که اینگونه امید میدهی روزهای خوب را؟
در گذرگاه شب
ایستاده چه را انتظار میکشی
که نام اش با من نا آشناست؟